Man op zijn best: de stadsbeiaardier

Man op zijn best: de stadsbeiaardier

Het kan in eerste instantie klinken als een ietwat ongebruikelijk beroep, maar daar is niets van te merken als het om Wims ambitie gaat – hij is namelijk een stadsbeiaardier. Een beiaardier is in essentie iemand die een groot klokkenspel bespeelt, wat zich meestal in een toren bevindt. Waar Wim dat doet? In de Sint-Catharinakerk te Nijkerk.

Muziek vanaf grote hoogte

Wim Ruitenbeek (42 jaar), woont in Nijkerk

Prachtig geluid

Wim staat ons al op te wachten bij de ingang van de toren van de Sint-Catharinakerk in Nijkerk – volgens verkiezingen in 2012 ‘de mooiste kerktoren van Nederland’. Een pittige klim brengt ons op 40 meter hoogte met prachtig uitzicht over Nijkerk. De karakteristieke witte toren herbergt naast het fantastische uitzicht ook een van de mooiste carillons – ook wel beiaard genoemd – ter  wereld. Het muziekinstrument werd in 1777 gegoten, is met een klavier bespeelbaar en bestaat uit een of meer series van klokken. Het instrument waar Wim op speelt is in de loop der tijd uitgebreid naar wel 51 bronzen klokken, die een prachtig geluid geven.

Een lange traditie

Wim is de stadsbeiaardier en bespeelt de klokken via de pianotoetsen. Dit doet hij overigens niet alleen in Nijkerk, maar ook in Harderwijk, Hilversum, IJmuiden en Tiel. Hij is dan ook erg trots deel uit te maken van een lange traditie van opeenvolgende beiaardiers. Wim vindt het extra uitdagend om muziekstukken van deze tijd te spelen op dit instrument uit de 17e eeuw. Hiervoor is namelijk eerst een bewerking nodig, zodat het mogelijk is om de melodie met de kerkklokken te kunnen spelen. Zo heeft hij onlangs bijvoorbeeld het winnende songfestivalnummer ‘Arcade’ van Duncan Lawrence, bewerkt en gespeeld.

Wim Ruitenbeek is de stadsbeiaardier van Nijkerk

‘Het is extra uitdagend om moderne muziekstukken te spelen op dit instrument uit de 17e eeuw.’

De St. Catharinakerk in Nijkerk gefotografeerd door Iconick

Bron: Iconick

Passie in het beiaardschap

Na het behalen van zijn master op het conservatorium, heeft Wim eerst als muziekdocent gewerkt op het vmbo. Nu is hij fulltime beiaardier en een echte ambassadeur voor zijn speciale, en toch redelijk onbekende beroep. Hij vertelt vol passie over het beiaardschap, de geschiedenis van de kerktoren en natuurlijk de magie van het spelen op de klokken. Het daadwerkelijk spelen van een muziekstuk is eigenlijk pas het laatste deel van zijn werk. De meeste tijd gaat in de voorbereidingen zitten. Daarnaast zorgt Wim voor de automatisch afgespeelde muziekstukken die ieder kwartier te horen zijn, vanuit de 51 bronzen kerkklokken in Nijkerk.

Man op zijn best: bouwen met LEGO

Man op zijn best: bouwen met LEGO

Kees, al 38 jaar gelukkig getrouwd met Mijnie, krijgt op een dag een zeer vervelende mededeling. Er is prostaatkanker bij hem geconstateerd, met uitzaaiingen door het lichaam. Inmiddels drie jaar later, zit er een levenslustige en enthousiaste man tegenover ons, die vertelt over zijn nieuwe passie: bouwen met LEGO. Van genezing is helaas nog geen sprake, maar Kees gaat op een krachtige manier om met zijn ziekte, en kijkt positief vooruit.

Kees Westening poseert trots met zijn Lego-collectie

Goed voor de vingers

Kees Westeneng (65 jaar), woont in Woerden

Lego als vorm van therapie

Inmiddels heeft Kees tientallen fantastische bouwwerken gecreëerd, die als in een museum uitgestald staan op de zolderkamer. Hoewel de aanleiding om te gaan bouwen dus behoorlijk pittig is, heeft het een positief neveneffect gehad. Het bouwen met LEGO werd een vorm van therapie, om de gevolgen van de chemotherapie te verzachten. 

De oncoloog liet in het beginstadium weten dat de chemotherapie die zou volgen pittige bijwerkingen zou kunnen krijgen. Toch kon Kees zich in deze periode nog goed focussen op de werkzaamheden binnen zijn eigen timmerbedrijf. Helaas kreeg hij na de vijfde behandeling toch te maken met heftige bijwerkingen: continue, pijnlijke tintelingen in zijn vingers, doordat de bloedvaten vernauwden.

Een verpleegkundige gaf als tip om ’s avonds in een stressballetje te knijpen, zodat zijn vingers in beweging bleven en de vervelende tinteling kon afnemen. Bijna als grapje voegde ze toe: “… of u gaat bijvoorbeeld met LEGO steentjes bouwen…” En zo was de nieuwe passie van Kees geboren. 

Elke dag een uurtje

Tijdens zijn eerste bouwproject – de Tower Bridge – ging hij dagelijks een uurtje aan de slag in de avonduren. En omdat het niet leuk is om dezelfde brug steeds op- en af te bouwen, kwam er een tweede bouwproject: de Big Ben. Nuttig, en vooral erg leuk om te doen.

Inmiddels is Kees al tientallen projecten verder. Op de foto ziet u een van zijn laatste werken: The Bucket Wheel Excavator. Dit is een groot graafwiel dat in de mijnbouw wordt gebruikt. Het volgende pakket staat zelfs al klaar: een grote Volvo Dumper vrachtwagen. Een leuk neveneffect is dat kleinzoon Julan (6 jaar) ook is aangestoken met het ‘bouwvirus’. Regelmatig gaan opa en Julan samen aan de slag om de mooiste projecten te bouwen, terwijl Mijnie met een glimlach toekijkt.

Een foto van Keest Westeneng met The Bucket Wheel Excavator

Bron foto: Van Dal mannenmode

De verpleegkundige voegde toe: “… of u gaat bijvoorbeeld met legosteentjes bouwen…”’

Man op zijn best: Zūndapp 527

Man op zijn best: Zūndapp 527

De klantenkring van Van Dal mannenmode kent veel stoere en stijlvolle mannen. Neem nou Cees; deze rasechte snelheidsduivel vindt het heerlijk om met zijn trouwe tweewieler over het asfalt te scheuren. Het avontuurlijke zit hem in het onderweg zijn. Of het nou om een onbekende bestemming gaat of juist een vaste route; Cees kan er geen genoeg van krijgen!

Zūndapp 527

Cees de Swart (73 jaar), woont in Baarle-Nassau

Samen met zijn maat Gust

Cees begint gelijk gepassioneerd te vertellen: “Daar staat ‘ie dan. Op deze brommer maak ik nog wekelijks een ritje van zo’n 80 tot 100 kilometer. Heerlijk om in de omgeving rond te toeren en zo even je hoofd leeg te maken.” Hij toert het liefst samen met zijn maat Gust die zijn Zūndapp afwisselt met zijn Kreidler. Een van hun favoriete bestemmingen is Herberg De Bockenreyder in Esbeek, wat een enkele reis van 25 kilometer spant. Natuurlijk is dit het lekkerst met koffie en een appelflap.

Een echt brommerkarakter

Cees de Swart uit Baarle-Nassau is de trotse eigenaar van een Zūndapp CS50 uit het bouwjaar 1976. De 527 serie is de opvolger van de daarvoor geproduceerde 517. Het verschil zit hem vooral in een ander koelsysteem. Mooi zijn ook de spaakwielen die deze een echt brommerkarakter geven. Een tijdje terug sleutelde Cees als gepensioneerd elektromonteur zelf nog regelmatig aan het motorblok. Maar de laatste keren heeft hij het onderhoud uit laten voeren in Ulicoten: “… dan ben ik er na het betalen vanaf en hoef ik niet zelf meer op m’n knieën; die tijd heb ik nu wel een beetje gehad.

Verder zijn Cees en zijn vrouw Marleen vaak in de moestuin van de oude wielerbaan van Baarle te vinden. Hier kweken ze zelf veel verschillende groenten en er is een gedeelte vrijgehouden voor een diversiteit aan snijbloemen. Deze zijn uitermate geschikt om op de tafel van de tuinset te staan.

Heerlijk om in de omgeving rond te toeren en zo even je hoofd leeg te maken

Right Menu Icon